Digitaal
De digitale beelden gaan terug tot 2001, het jaar dat ik m'n eerste digitale compact camera kocht. De Fujifilm Finepix1300 (1.3 megapix), zomer 2003 gevolgd door de Canon Powershot A60. In 2005 al mijn analoge Minolta spullen verkocht en van die opbrengst de digitale Canon Powershot Pro1 gekocht. Die doet nu nog steeds trouw z'n dienst.

In 2005 won ik tijdens een fotowedstrijd een digitale compact de Pentax Optio 50, die was voor Tinie, in 2006 gevolgd door de Ricoh Caplio R4. Wegens focusproblemen werd die in 2008 vervangen door de Panasonic FX33

Sinds 2007 bezit ik ook een digitale spiegelreflex, Canon 400D, maar kan niet zeggen dat het een verbetering voor me is. Nog steeds maak ik 75% van mijn foto's met een (semi)compact.

In juni 2009 gekozen voor een compact met vast brandpunt 41mm, de Sigma DP2.
Verkocht in april 2010 en de plaats is ingenomen door een Micro Four Thirds camera
Panasonic GF1

Analoog
Voor die tijd natuurlijk alles analoog. Ik begon in mijn tienerjaren met een Russische Zenith en daarna een (Oost/West) Duitse Praktica Super TL. Die laatste had lichtmeting door de lens.
Rond 1980 kocht ik een broekzakcamera, de voor Foto-Quelle geproduceerde Revue 35CC f2.8. Deze heeft 2 klapdeurtjes waarachter het lensje zit.

Omstreeks 1985 kocht ik de eerste spiegelreflexcamera met AutoFocus: een Minolta 7000.
Met de Minolta 7000 heb ik meer dan 15 jaar gedaan, in 2002 kocht ik een Minolta Dynax 505si en enkele jaren erna de Minolta Dynax 700si hierin zat een memorycard die de sluitertijd en diafragma vastlegde.

In 1997 weer een compact camera erbij : een Ricoh GR1 28mm f2.8 vaste lens. Dit is mijn beste camera ooit. Vlijmscherpe foto's en waanzinnig mooie kleuren.
Voor Tinie kochten we in 2002 een Yashica T5 (bijgenaamd: the Hawkeye)met Carl Zeiss T* 35mm vaste lens.